[ 258 ] شجاع بن ابو نصر خراسانى بلخى ابو نعيم شجاع بن ابو نصر خراسانى بلخى مقرى ، از علماى مشهور عصر خود به شمار مىرفت . وى در بلخ دانش متداول زمانش را فراگرفت و سپس به تدريس پرداخت . همهء فضلا و طلاب در درس او حاضر مىشدند . انبوه جمعيّت به قدرى بود كه جايى براى نشستن وجود نداشت . او رواياتش را از طريق ابو الأشهب جعفر بن حيّان عطاردى ، سليمان أعمش ، صال مرّى ، عبّاد بن كثير ثقفى ، عيسى بن عمر ثقفى و ابو عمرو بن علاء و محدّثان ديگر نقل مىكرد . « 1 » نيز محدّثانى چون : حسن بن عرفه ، ابو عمر حفص بن عمر دورى مقرى ، سريج بن يونس [ شريح ] ، عبد اللّه بن صالح عجلى ، عمّار بن حسن نسائى ، ابو عبيد قاسم بن سلام ، هارون بن عبد اللّه حمّال ، يحيى بن ايوب مقابرى و همچنين عده‌اى از علماى عراق روايات خود را از طريق ابو نعيم شجاع بن ابو نصر خراسانى بلخى نقل كرده‌اند . « 2 » ابو عبيد قاسم بن سلام و ابن حبّان او را راستگو و امين مىدانند . رواياتى از طريق وى نقل شده است كه به ذكر چند نمونه از آنها اكتفا مىشود . ابو نعيم شجاع بن ابو نصر بلخى باسناده عن عبد اللّه بن عمر قال : جاء رجل الى النبى صلّى اللّه عليه و آله يبايعه على الهجرة و ترك أبويه يبكيان ، فقال : ارجع اليهما و أضحكهما كما أبكيتهما « 3 » . عن ابو نعيم شجاع بن ابو نصر بلخى باسناده عن أبو أسيد قال : كنا عند النبى صلّى اللّه عليه و آله فقال رجل : يا رسول اللّه ، هل بقى من أبويّ شىء بعد موتهما أبرّهما ؟ قال نعم ، خصال أربع : الدّعاء لهما ، و الاستغفار لهما ، و انفاذ عهدهما . و إكرام صديقهما ، وصلة الرحم التى لا

--> ( 1 ) - تهذيب الكمال ، ج 12 ، ص 381 . ( 2 ) - همان ، ص 382 . ( 3 ) - الأدب المفرد ، ص 27 .